Jerzy Ofierski był aktorem, pisarzem i dziennikarzem, w czasie II wojny światowej walczył w oddziale Narodowych Sił Zbrojnych na Lubelszczyźnie.

Jerzy Ofierski urodził się w Ostrowie 11 stycznia w 1926 roku w rodzinie kupieckiej. Pradziadek był chłopem pańszczyźnianym, uczestnikiem powstania styczniowego, dziadek wyemigrował do Ameryki, gdzie pracował jako górnik w kopalniach Pensylwanii. W 1919 wrócił do Polski. W 1939 wysiedlony wraz z rodzicami przez Niemców do Generalnego Gubernatorstwa, znaczną część życia spędził poza Wielkopolską. Nie mniej jednak wpisał się w historię naszego miasta jako żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych i Batalionów Chłopskich, później podążał drogą pisarską, aktorską i dziennikarską. Zgodnie z historią rodu udzielał się patriotycznie walcząc w obronie narodu. Odznaczony za to został siedmioma odznaczeniami i orderami. Po wojnie zadebiutował jako satyryk w prasie, później jako aktor teatralny w Warszawie. Punkt zwrotny w karierze osiągnął za mikrofonem w programie „Podwieczorek przy Mikrofonie”. Występował nie tylko w kraju, ale na całym świecie, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Francji, Belgii, Anglii, Izraelu, gdzie wyśmiewał paradoksy PRL-u. W 1972 roku w plebiscycie został wybrany najpopularniejszym polskim aktorem w USA, gdzie wystąpił ponad tysiąc razy.  W Polsce występował m.in. w teatrach: Syrena, Komedia, Buffo i w Estradzie Na Skarpie. Ma na koncie dziesięć powieści, 55-letnią karierę na deskach warszawskich teatrów oraz rolę w popularnym serialu „Czterdziestolatek”. Został pochowany na warszawskich Powązkach.
W Ostrowie Wielkopolskim znajduje się ulica Jerzego Ofierskiego, która powstała po wybudowaniu galerii Ostrovia: